Mija Droga, przypomnij sobie moment, kiedy po długim, trudnym dniu wchodzisz do domu, a Twój mąż odkłada wszystko, patrzy Ci głęboko w oczy i pyta: „Jak minął Twój dzień?”. Prawda, że całe napięcie nagle z Ciebie schodzi? Czujesz się bezpieczna, ważna i zaopiekowana.
Dla Twojego siedmiolatka Ty jesteś całym tym światem. Kiedy dziecko woła po raz trzydziesty: „Mamo, zobacz, jak skaczę!”, „Mamo, patrz na to!”, ono nie próbuje Cię zirytować ani celowo odciągnąć od obowiązków. Ono wysyła do Ciebie najważniejszy sygnał w swoim małym życiu: „Mamo, zauważ mnie. Potrzebuję Cię”.
Twoja uwaga to dla dziecka coś o wiele głębszego niż tylko wspólna zabawa. To absolutny fundament jego rozwoju. Zobacz, dlaczego Twój wzrok i czas są dla niego jak tlen.
Twoja uwaga to jego „emocjonalne paliwo”
Wyobraź sobie, że w serduszku Twojego dziecka znajduje się mały zbiornik na paliwo. Tym paliwem jest poczucie bezpieczeństwa i miłości. Codzienne wyzwania – szkoła, wymagania nauczycieli, kłótnie z rówieśnikami na przerwie – bardzo szybko to paliwo zużywają.
Kiedy dziecko wraca do domu, potrzebuje ten zbiornik zatankować do pełna. Robi to właśnie poprzez Twoją uwagę. Jeśli dostanie jej za mało, jego system zaczyna alarmować. Wtedy pojawia się to słynne „niegrzeczne” zachowanie – marudzenie, rozlewanie soku, kłótnie o telefon czy ignorowanie próśb o sprzątanie. Dziecko podświadomie wie, że lepsza jest uwaga negatywna (gdy na nie krzyczysz) niż żadna (gdy jesteś obok, ale duchem daleko).
W Twoich oczach dziecko przegląda się jak w lustrze
Siedmiolatek nie wie jeszcze o sobie wszystkiego. On dopiero buduje definicję tego, kim jest. A uczy się tego, patrząc na to, jak Ty na niego reagujesz.
- Kiedy odpychasz je, mówiąc: „Nie mam teraz czasu, odejdź”, dziecko słyszy: „To, co robisz, jest nudne. Ty jesteś nieważny”.
- Kiedy odkładasz telefon, kucasz przy nim i z ciekawością słuchasz o nowym ludziku z plasteliny, ono czuje: „Moje pomysły są super. Ja jestem wartościowy, skoro mama poświęca mi swój czas”.
To właśnie z Twojej uważności rodzi się ta tarcza pewności siebie, o której rozmawiałyśmy wcześniej. Dziecko słuchane i zauważane w domu idzie w świat z podniesioną głową, bo wie, że ma za sobą najsilniejszą armię świata – swoją mamę.
Jak dawać uwagę w pędzie codzienności? (Zasada 15 minut)
Mamo, dobrze wiem, że Twoja doba nie jest z gumy. Masz pracę, obiad do ugotowania, pranie do wstawienia i prawo do własnego zmęczenia. Dobra wiadomość jest taka: dziecko nie potrzebuje Twojej uwagi przez 24 godziny na dobę. Ono potrzebuje uwagi wysokiej jakości.
Psychologowie i mądre mamy na całym świecie uwielbiają zasadę 15 minut skupienia.
- Codziennie wygospodaruj kwadrans, w którym jesteś tylko dla dziecka.
- Wyłącz telewizor, schowaj telefon do drugiej szuflady.
- Powiedz: „Kochanie, teraz jest nasz czas. W co chcesz się pobawić? Ty rządzisz”.
- Przez te 15 minut budujcie z klocków, grajcie w planszówkę albo po prostu leżcie na dywanie i rozmawiajcie.
Te 15 minut pełnej, niepodzielnej obecności potrafi zdziałać cuda. Nasycone Twoją bliskością dziecko znacznie chętniej pójdzie potem pobawić się samo, łatwiej odłoży telefon i… o wiele szybciej usłyszy Twoją prośbę o posprzątanie pokoju.
Kiedy następnym razem usłyszysz natarczywe „Mamo, zobacz!”, weź głęboki wdech. Spójrz na te małe rączki i pomyśl, że ten czas minie niesamowicie szybko. Już za kilka lat to wielkie-małe dziecko zamknie się w swoim pokoju z nastoletnimi sprawami. Dzisiaj to Ty jesteś jego bezpieczną przystanią. Korzystaj z tego, dawaj mu siebie po kawałku i pamiętaj – robisz to wspaniale.